25 श्रीनिवासाष्टकम्
बृहन्तं महाविष्णु मध्यासपारं परं वेद वेदान्त सिद्धान्त बोध्यम्।
स्वकीयान्यभेदातिगं सान्द्रभानं परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 1
हविः पाक सोमादि यज्ञस्स्वरूपं क्रिया द्रव्य यज्वात्मकं हूयमानम्।
फलं कर्मणां सन्ददानं महिष्ठं परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 2
चतुर्भि श्चतुर्भिर् द्वयेनापि पुण्यै – रलां पञ्चभिर् वौषडित्यादि शब्दैः।
त्रयी मन्त्र तत्त्वेन तोष्टूयमाणं परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 3
स्वयं विश्वरूपी महत्यस्य भाति र्महान्त्यस्य रूपाणि कार्याण्यमूनि।
प्रपञ्च प्रतिष्ठा यदीयाशयात्ता परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 4
अनेकानि नित्यानि कर्माणि देही करोमीत्यहं चिन्तयन् सैष नित्यः।
स्वकर्तृत्व भोक्तृत्व धीचेकितानं परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 5
मया चिन्तितं चेष्टितं वा यदुक्तं तदन्तस्थितस्यैव कृत्यं न मे तत्।
विनिश्चित्य धीमान् फलं यत्र दत्ते परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 6
यदेतच्च दृश्यं विनश्यं हि सर्वं क्रिया नश्वरा तत्फलानां प्रयोक्ता।
असौ हीति यं मानवा विश्वसन्ति परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 7
यथा नीलिमा खस्य लक्ष्मेरितं वै दरीदृश्यमाणं तथैवास्य रूपम्।
अनिर्वर्णनीय प्रकाश प्रसिद्धं परं श्रीनिवासं तमीडे वरेण्यम्।। 8
फलश्रुतिः – इदं श्रीनिवासाष्टकं विष्णु तत्त्व – प्रबोधात्मकं पाठकः पुण्यकर्मा।
भजे दैहिकार्था नजस्रं प्रशस्तां घनप्रज्ञतां सच्चिदानन्दताञ्च।।
(श्री वेङ्कटाचल क्षेत्र दर्शनम् (तिरुमल), मौनि – अमावास्या 3.2.11)
25 శ్రీనివాసాష్టకమ్
బృహన్తం మహావిష్ణు మధ్యాసపారం
పరం వేద వేదాన్త సిద్ధాన్త బోధ్యమ్।
స్వకీయాన్యభేదాతిగం సాన్ద్రభానం
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 1
హవిః పాక సోమాది యజ్ఞస్స్వరూపం
క్రియా ద్రవ్య యజ్వాత్మకం హూయమానమ్।
ఫలం కర్మణాం సన్దదానం మహిష్ఠం
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 2
చతుర్భి శ్చతుర్భిర్ ద్వయేనాపి పుణ్యై –
రలాం పఞ్చభిర్ వౌషడిత్యాది శబ్దైః।
త్రయీ మన్త్ర తత్త్వేన తోష్టూయమాణం
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 3
స్వయం విశ్వరూపీ మహత్యస్య భాతి
ర్మహాన్త్యస్య రూపాణి కార్యాణ్యమూని।
ప్రపఞ్చ ప్రతిష్ఠా యదీయాశయాత్తా
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 4
అనేకాని నిత్యాని కర్మాణి దేహీ
కరోమీత్యహం చిన్తయన్ సైష నిత్యః।
స్వకర్తృత్వ భోక్తృత్వ ధీచేకితానం
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 5
మయా చిన్తితం చేష్టితం వా యదుక్తం
తదన్తస్థితస్యైవ కృత్యం న మే తత్।
వినిశ్చిత్య ధీమాన్ ఫలం యత్ర దత్తే
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 6
యదేతచ్చ దృశ్యం వినశ్యం హి సర్వం
క్రియా నశ్వరా తత్ఫలానాం ప్రయోక్తా।
అసౌ హీతి యం మానవా విశ్వసన్తి
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 7
యథా నీలిమా ఖస్య లక్ష్మేరితం వై
దరీదృశ్యమాణం తథైవాస్య రూపమ్।
అనిర్వర్ణనీయ ప్రకాశ ప్రసిద్ధం
పరం శ్రీనివాసం తమీడే వరేణ్యమ్।। 8
ఫలశ్రుతిః –
ఇదం శ్రీనివాసాష్టకం విష్ణు తత్త్వ –
ప్రబోధాత్మకం పాఠకః పుణ్యకర్మా।
భజే దైహికార్థా నజస్రం ప్రశస్తాం
ఘనప్రజ్ఞతాం సచ్చిదానన్దతాఞ్చ।।
(శ్రీ వేఙ్కటాచల దర్శనమ్ (తిరుమల), మౌని – అమావాస్యా 3.2.11)