इति वद तामरसं नजजाद्यः।।

स्फुटसुषमा मकरन्द मनोज्ञं व्रजललना नयनालिनिपीतम्।

तव मुखतामरसं मुरशत्रो हृदय तडाग विकाशि ममास्तु।

हरिहर धातृ समाहृत रूपम्।

जसौ जसयला वसुग्रहयतिश्च पृथ्वी गुरुः।

दुरन्तदनुजेश्वर - प्रकर दुस्थ पृथ्वीभरम्।

जहार निजलीलया - यदुकुलेवतीर्याशु यः।

स एष जगतां गतिः - दुरित भार मस्मादृशाम्

हरिष्यति हरि स्स्मृति - स्तवन चाटुभिस्तोषितः।।